|
C
CAP (Common Agricultural Policy)
współna polityka rolna
Centra Euro-Info (Euro-Info Centers)
sieć około 250 ośrodków mających na celu dostarczanie
wszelkich informacji na temat Unii Europejskiej wszystkim
zainteresowanym, a w szczególności przedsiębiorcom i
szkołom. Przez Centra Euro-Info Unia nawiązuje kontakty
handlowe, otwiera nowe rynki zbytu, zachęca firmy do
korzystania z licznych form programów pomocy finansowek
organizowanych przez Unię. EIC powstają także w państwach
nie należących do Unii. Sieć taka powstała również w krajach
bałtyckich i Europy Środkowo-Wschodniej, gdzie funkcjonuje
14 tzw. Centra Korespondencyjne Euro-Info (Euro-Info
Correspondence Centres), m.in. w Polsce, Czechach, Słoweni,
Węgrzech, Estonii, Bułgarii, na Cyprze, na Malcie, Tunezji,
Turcji, Maroku, Jordani, Izraelu.
CELEX
Bank danych (głównie o przepisach) Unii
Europejskiej.
CI
Community Initiatives - Inicjatywy Unii
Europejskiej.
Cel polityki regionalnej Unii Europejskiej
Zgodnie z Traktatami
Rzymskimi jest nim zmniejszanie różnic gospodarczych i
społecznych między najbiedniejszymi i najbogatszymi
regionami Unii. Podstawowymi zasadami polityki służącej jego
realizacji są: współfinansowanie, partnerstwo, programowanie
i koncentracja środków. Unia zapewnia wsparcie dla działań
podejmowanych zgodnie z Celem Polityki Regionalnej oraz
koordynuje jego realizację z zamiarem osiągnięcia pełnej
integracji wewnątrz organizmu Unii.
Instrumentami
finansowania tej polityki są Fundusze
Strukturalne i Fundusz
Kohezji.
Cele (Objectives) polityki strukturalnej Unii
Europejskiej
Pożądane w przyszłości stany rzeczy w sferze
gospodarczej i społecznej, określone w ramach Jednolitego
Rynku przez Unię Europejską. Skonkretyzowano je w sześciu
Celach rozwojowych.
Cel 1 - promocja rozwoju i
dostosowań strukturalnych w regionach słabiej
rozwiniętych.
Cel 2 - restrukturyzacja regionów, w
których następuje upadek przemysłu.
Cel 3 -
zwalczanie długotrwałego bezrobocia oraz umożliwienie
ludziom młodym wejścia w życie zawodowe.
Cel 4 -
umożliwienie pracownikom adaptacji do zmian w przemyśle i
systemie produkcji.
Cel 5a - przyspieszenie
dostosowania struktur rolnych w ramach -> Wspólnej
Polityki Rolnej.
Cel 5b - pomoc w rozwoju i zmianach
strukturalnych obszarów wiejskich
Cel 6 - promocja
rozwoju i dostosowań strukturalnych w regionach o małej
gęstości zaludnienia.
Z punktu widzenia polityki
regionalnej najważniejsze są Cele 1 , 2, 5b, 6, określane
jako regionalne. Są one realizowane w regionach: wiejskich,
słabiej rozwiniętych, posiadających niską populację bądź
przestarzały przemysł. Pozostałe Cele (3, 4, 5a) nie odnoszą
się do regionów, lecz do państw i nazywane są celami
horyzontalnymi (co oznacza, że nie są ograniczone do pewnych
regionów, lecz mogą być realizowane na całym terytorium
Unii).
Głównym źródłem finansowania Celów Polityki
Strukturalnej są -> Fundusze Strukturalne. Udział
finansowy -> beneficjentów w realizacji Celów jest
uzależniony od sytuacji społeczno-gospodarczej regionu, od
Celu jakiemu przyporządkowano dany region oraz od rodzaju
podejmowanych działań.
Począwszy od roku 2000 liczba
celów zostanie zredukowana do trzech.
Cel 1 - rozwój
i dostosowania strukturalne w regionach słabiej
rozwiniętych. Będzie to cel regionalny obejmujący
dotychczasowe cele 1 i 6.
Cel 2 - ekonomiczna i
socjalna transformacja obszarów o zaburzonej strukturze
gospodarki (obszary przemysłowe, rolnicze, miejskie i
zależne od rybołówstwa). Będzie to również cel regionalny
obejmujący dotychczasowe cele 2 i 5b.
Cel 3 -
modernizacja polityki i systemów edukacji, szkoleń oraz
zatrudnienia. Będzie to cel horyzontalny wspierający
finansowo rozwój zasobów ludzkich we wszystkich państwach
członkowskich UE.
CLUSTERS
Sieci Współpracy Podmiotów Gospodarczych.
COP
Country Operational Programme - Krajowy Program
Operacyjny.
Comenius
akcja Komisji Europejskiej realizowana w ramach programu
Sokrates. Dotyczy edukacji na obszarze UE. Do głównych zadań
C. należy: szkolenie personelu pedagogicznego, podnoszenie
poziomu nauczania, wprowadzanie nowoczesnych metod
dydaktycznych, wspieranie kontaktów między szkołami, wymiana
uczniów i doświadczeń oraz dążenie do wzajemnego uznawania
stopni, świadectw i dyplomów.
Counterpart Funds (CPF)
Fundusze utworzone w wyniku sprzedaży dostarczonej
Polsce w latach 1989-1991 pomocy w naturze (głównie
żywność). Dobra te, sprzedane na polskim rynku, pozwoliły
zgromadzić fundusze wykorzystywane do wspierania przebudowy
Polski (równolegle do innych środków pomocy zagranicznej).
Główne counterpart funds pochodzą z Unii
Europejskiej.
CREDO
Program Unii Europejskiej w ramach Phare-Multicountry,
służący wsparciu współpracy transgranicznej między krajami
objętymi programem -> Phare (środkowoeuropejskim) i
programem Tacis
(wschodnioeuropejskim). Zasięg terytorialny jest ograniczony
tylko do województw przygranicznych
członkostwo Unii Europejskiej
kraj ubiegający się o członkostwo Unii Europejskiej musi
spełniać szereg wymogów: musi przynajmniej w części
znajdować się na terytorium europejskim, mieć demokratyczny
system rządów i gospodarkę wolnorynkową, respektować prawa
Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności, być przygotowany do zaakceptowania i
wprowadzenia w życie prawodastwa UE i wszystkich układów
traktatowych. Procedura przyjmowania nowych państw nosi
nazwę procedury zgodności.
COREPER (Comite des Representants Permanents, Komitet
Stałych Przedstawicieli)
Jest organem przygotowującym prace Rady Unii
Europejskiej i towarzyszy instytucjom Wspólnot od
1958r. COREPER jest forum konsultacyjnym, którego członkami
są przedstawiciele-eksperci państw członkowskich. Komitet
dzieli się na COREPER I - przygotowujący spotkania mniej
ważnych Rad, składający się z zastępców ambasadorów oraz
COREPER II, w którego skład wchodzą ambasadorowie i który
przygotowuje posiedzenia Rady Ogólnej, Rady Spraw
Wewnętrznych i Sprawiedliwości, Rady ds. Rozwoju i Rady
Ekonomii i Finansów. Trzeci rodzaj to COREPER ds. rolnictwa,
przygotowujący obrady Rady ds. Rolnictwa. Naczelnym zadaniem
COREPERu jest doprowadzenie do kompromisu stanowisk między
członkami. Jeśli kompromis zostaje osiągnięty w danej
kwestii, oznacza się ją jako "punkt A" i jest ona
przyjmowana przez Radę bez debaty, chyba że któreś z państw
tego zażąda. "punkty B" to kwestie w których porozumienie
nie zostało osiągnięte na poziomie COREPERu i są one
poddawane pod debatę Rady.
70.pl - Komponenty dla Webmasterów, poleca maliniak
|
|
startuj z nami
dodaj do ulubionych